Tag - twitter

5 ways to drive visitors to your blog/website

Numbers of blogs and websites keep increasing from day to day. Not many people visiting  can be a  frustrating thing for blog and website owners. There are plenty of way to improve your blog/website state, but I’d like to raise 5 main points for Student Blog visitors. I think some of you also own at least your personal blog, so let’s have a look together. Cheers,

1. Use Social Network

Image representing Twitter as depicted in Crun...

Image via CrunchBase

Social network programs are very popularly nowadays especially Facebook, Twitter, Hi5, etc. In addition to having more friends online, you can improve your blog/website visitors by announcing it on these social programs. It is an easy way and you don’t have to pay for this.

2. Search Engine Optimization (SEO)

Tag bar

Wordpress allows you to put tag here / by: Dara Saoyuth

The Web is full of great content that will never be seen outside of the author’s screen because the writer has failed to understand that just a few simple tweaks in the blogging process can increase search-engine visibility.

Search Engine including Google, Bing, and Yahoo is another powerful way to bring visitors to your blog/website. Search Engine will show your blog/website when someone search any keyword existed in your blog/website contents.

You can improve search engine capacity by learning how to use tag including heading tag and title tag.

Tag bar

Tag bar / by: Dara Saoyuth

3. Create relationship with another sites

Living in Phnom Penh & Student Blog

Living in Phnom Penh & Student Blog / By: Dara Saoyuth

You cannot live alone on the earth and so as your website/blog that it cannot stay isolate on the internet world.

When you have more friends on the internet, you will have a big amount of visitors.

You can improve it by putting link to the other people’s website/blog and they will link you back.

4. Offline Advertising

Another easy to make the other people know your blog/website  is to  deliver posters, business cards that include your web address to your friend or people you meet.

Those people will remember yours longer. You can also advertise it on newspaper or magazine.

5. Online advertising

Facebook ads sample

Facebook ads sample / by: Dara Saoyuth

Well, if you have money, you should consider this method. You can buy space from other famous websites to put yours in them. Or you can use Facebook Ads or Google ads.

 

 

By: Dara Saoyuth
25/01/2011

យុវ​ជន​កំពុង​ប្រើ​ប្រព័ន្ធ​អ៊ីនធឺណិត​ដើម្បី​ផ្សព្វ​ផ្សាយ​សំឡេង​របស់​ពួក​គេ​ទៅ​កាន់​ពិភព​លោក​ទាំង​មូល

Image representing Facebook as depicted in Cru...

Image via CrunchBase

ស្រប​ពេល​ដែល​មនុស្ស​ភាគ​ច្រើន​អាច​ប្រើ​ប្រាស់​ប្រព័ន្ធ​អ៊ីនធឺណិត បាន​ដោយ​មិន​ចាំ​បាច់​មាន​ការ​លំបាក​ដូច​កាល​ពី​ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​មុន ​យុវជន​កម្ពុជា​បាន​ចាប់​យក​ប្រព័ន្ធ​មួយ​នេះ​ដើម្បី​ផ្សព្វ​ផ្សាយ​នូវ​ សំឡេង​របស់​ពួក​គេ​ទៅ​កាន់​ពិភព​លោក​។ ជាក់​ស្តែង​ដូច​ជា​ការ​ផ្សព្វផ្សាយ​ដែល​ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ឡើង​ទាក់​ទង​នឹង​ ព្រឹត្តិ​ការណ៍​រត់​ជាន់​គ្នា​នៅ​ស្ពាន​ពេជ្រ​ដែល​បណ្តាល​ឱ្យ​មនុស្ស​រាប់ ​រយ​នាក់​ស្លាប់​បាត់​បង់​ជីវិត​ និង​រាប់​រយ​នាក់​ផ្សេង​ទៀត​រង​របួស​។

បណ្តាញ​សង្គម​មួយ​ចំនួន​រួម​មាន ​Blog,​ Facebook​ និង​YouTube ​ត្រូវ​បាន​ប្រើ​ប្រាស់​ជា​មធ្យោបាយ​ក្នុង​ការ​ផ្សព្វ​ផ្សាយ​ពត៌​មាន​ រូប​ភាព​ និង​ខ្សែ​វីដេអូ​ទាក់​ទង​នឹង​សោក​នាដកម្ម​មួយ​នេះ ​ហើយ​ជា​លទ្ធផល​អ្នក​ដែល​កំពុង​តែ​ប្រើ​ប្រាស់​បណ្តាញ​សង្គម​នៅ​ពេល​នោះ អាច​ទទួល​បាន​នូវ​ព័ត៌​មាន​ពី​ហេតុការណ៍​នោះ​បាន​លឿន​ជាង​ប្រព័ន្ធ​ ផ្សព្វ​ផ្សាយ​ដទៃ​ទៀត​ដូច​ជា​វិទ្យុ ​និង​ទូរទស្សន៍​ជា  ដើម​។

ប្រសិន​បើ​អ្នក​បើក​ចូល​ក្នុង​គណនី Facebook ​របស់​អ្នក​នៅ​ថ្ងៃ​នេះ​ ប្រាកដ​ណាស់​ថា​ ​អ្នក​នៅ​តែ​អាច​ឃើញ​មិត្ត​មួយ​ចំនួន​របស់​អ្នក​នៅ​តែ​បន្ត​ធ្វើ​ការ​ ពិភាក្សា​អំពី​ ព្រឹត្តិ​ការណ៍​ដែល​កើត​ឡើង​នៅ​លើ​ស្ពាន​កាល​ពី ថ្ងៃ​ទី​ ២២ ខែ​វិច្ឆិកា​នោះ។​ កញ្ញា​សេង​ សូលី​ដែត ​ជា​ជន​ជាតិ​ខ្មែរ​មួយ​រូប​ដែល​កំពុង​តែ​បន្ត​ការ​សិក្សា​ថ្នាក់​មហា​ វិទ្យាល័យ​នៅ​ប្រទេស​កូរ៉េ​ខាង​ត្បូង​ បាន​ឱ្យ​ដឹង​ថា នាង​បាន​ដឹង​ពី​សោកនា​ដកម្ម​នៅ​លើ​ស្ពាន​កោះ​ពេជ្រ​តាម​រយៈ Facebook។

នាង​មាន​ប្រសាសន៍​ថា​៖ «នៅ​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​បើក​ចូល​ក្នុង​គណនេយ្យ​របស់​ខ្ញុំ​នៅ​ព្រឹក​ថ្ងៃ​កើត​ ហេតុ ​ខ្ញុំ​ឃើញ​មិត្ត​ភក្តិ​របស់​ខ្ញុំ​បាន​ធ្វើ​ការ​ជជែក​ពិភាក្សា​ពី​ឧបទ្ទវ​ ហេតុ​នេះ​តាំង​ពី​ពេល​ដែល​វា​ចាប់​ផ្តើម​កើត​ឡើង​ភ្លាម​ៗ​មក​ម្លេះ។​ កញ្ញា​បាន​បន្ត​ថា​ការ​ដឹង​ព័ត៌​មាន​ខ្លះ​ពី Facebook​ នេះ​ជំរុញ​ឱ្យ​នាង​បន្ត​ធ្វើ​ការ​ស្រាវ​ជ្រាវ​ និង​អាន​បន្ត​នូវ​អត្ថបទ​ដទៃ​ទៀត​ទាក់​ទង​នឹង​ព្រឹត្តិ​ការណ៍​នេះ​ដើម្បី​ ស្វែង​យល់​បន្ថែម​ពី​អ្វី​ដែល​កើត​ឡើង​ពិត​ប្រាកដ​ចំពោះ​ជាតិ​ខ្មែរ​។

កញ្ញា​សេង ​សូលីដែត​ ក៏​មិន​ខុស​គ្នា​ពី​ប្រជា​ពល​រដ្ឋ​ខ្មែរ​រាប់​រយ​នាក់​ផ្សេង​ទៀត​ដែរ​ ដែល​បាន​ផ្លាស់​ប្តូរ​រូប​របស់​នាង​នៅ​ក្នុង​Facebook​ ទៅ​ជា​ផ្ទាំង​ខ្មៅ​មួយ​ផ្ទាំង​ដែល​មាន​អក្សរ​ជា​ភាសា​អង់​គ្លេស​ពណ៌​ស​ មាន​ន័យ​ថា​ «ពួក​យើង​កាន់​ទុក្ខ​នៅ​ថ្ងៃ​២២​ វិច្ឆិកា​ ២០១០»​។ នាង​ផង​ដែរ​បាន​សរសេរ​នៅ​ក្នុង​ផ្ទាំង Facebook ​របស់​នាង​ជា​ភាសា​ខ្មែរ​មាន​ន័យ​ថា​៖«ក្នុង​នាម​ជា​កូន​ខ្មែរ​មួយ​រូប​ ខ្ញុំ​សូម​ចូល​រួម​រំលែក​ទុក្ខ​ចំពោះ​ជន​រង​គ្រោះ​ដែល​បាន​បាត់​បង់​ជីវិត​ នៅ​ក្នុង​សោក​នាដកម្ម​ដ៏​សែន​រន្ធត់​នេះ»។

លី ​ទី​ណេត​ ជា​ជន​ជាតិ​ខ្មែរ​ម្នាក់​ទៀត​ដែល​កំពុង​តែ​បន្ត​ការ​សិក្សា​ផ្នែក​សេដ្ឋ​ កិច្ច ​ជន​បទ​ និង​សង្គម​វិទ្យា ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​វៀត​ណាម​ បាន​ឱ្យ​ដឹង​ថា​គាត់​ទទួល​ព័ត៌មាន​ពី​ព្រឹតិ្ត​ការណ៍​ដ៏​សោក​សៅ​នេះ​តាម​រយៈ ​គេហ​ទំព័រ www.khmerlive.tv​ ដែល​បាន​ធ្វើ​ការ​ផ្សាយ​ផ្ទាល់​ក្នុង​រយៈ​ពេល​បី​ថ្ងៃ​នៃ​ព្រះ​រាជ​ពិធី​ បុណ្យ​អុំទូក​។​ បន្ទាប់​ពី​ទទួល​ដឹង​ព័ត៌​មាន​នេះ​លី ទីណេត​ក៏​បាន​ផ្លាស់​ប្តូរ​រូប​សម្គាល់​ខ្លួន​នៅ​ក្នុង​ Facebook ហើយ​ក៏​បាន​សសេរ​ជា​សារ​ខ្លី​ៗ​ទាក់​ទង​នឹង​ព្រឹត្តិ​ការណ៍​កោះ​ពេជ្រ​ដាក់​ នៅ ​លើ​ផ្ទាំង Facebook ​របស់​គាត់​ផង​ដែរ​។

លី ទី​ណេត បាន​ឱ្យ​ដឹង​ថា​៖ «ខ្ញុំ​ធ្វើ​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ​រូប​ភាព​ក៏​ដូច​ជា​សរសេរ​អ្វី​ផ្សេង​ៗ​ទាំង​ នេះ​ គឺ​ចង់​ចូល​រួម​រំលែក​ទុក្ខ​ជា​មួយ​នឹង​ក្រុម​គ្រួសារ​ជន​រង​គ្រោះ ​នឹង​ដើម្បី​បង្ហាញ​ថា​ប្រជាជន​ខ្មែរ​តែង​តែ​ចេះ​ជួយ​គ្នា ​និង​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ចំពោះ​គ្នា​នៅ​ពេល​ដែល​មាន​រឿង​ហេតុ​អាក្រក់​កើត​ ឡើង​ម្តង​ៗ»។

ក្រៅពី ​Facebook ​អ្នក​ទាំង​អស់​គ្នា​អាច​រក​ឃើញ​អត្ថបទ​ជា​ច្រើន ត្រូវ​បាន​សរសេរ​ឡើង​ដោយ​ជន​ជាតិ​ខ្មែរ​ និង​បង្ហាញ​នៅ​លើ​ប្លុក​ផ្ទាល់​ខ្លួន​របស់​ពួក​គេ​ក្នុង​ទម្រង់​ផ្សេង​ៗ​ គ្នា។​ ចំពោះ​អ្នក​មួយ​ចំនួន​ ពួក​គេ​គ្រាន់​តែ​អាន​ព័ត៌​មាន​ដែល​ធ្វើ​ការ​ចុះ​ផ្សាយ​តាម​រយៈ​ស្ថាប័ន​ពត៌ ​ មាន​ផ្សេង​ៗ​រួច​ធ្វើ​ការ​សង្ខេប​ព័ត៌មាន​ទាំង​នោះ​សម្រាប់​ដាក់​ក្នុង ប្លុក​របស់​ពួក​គេ​តែ​ម្តង។​ ចំណែក​អ្នក​ខ្លះ​បាន​ព្យាយាម​បង្ហាញ​នូវ​ទស្សនៈ​ ក៏​ដូច​ជា​ការ​ប៉ាន់​ស្មាន​ទៅ​លើ​អ្វី​ដែល​បាន​កើត​ឡើង​ចំពោះ​ព្រឹត្តិ​ ការណ៍​នេះ។

ម៉ៅ ​ពិសិដ្ឋ​ ជា​ម្ចាស់​ប្លុក​ឈ្មោះ ​កំណត់​ហេតុ​ពិសិដ្ឋ​ (http://mpsinfor.wordpress.com ) ហើយ​លោក​បាន​សរសេរ​អត្ថបទ​ចំនួន​ពីរ​ផ្សេង​ៗ​គ្នា​ទាក់​ទង​នឹង​ ព្រឹត្តិ​ការណ៍​កើត​ឡើង​នៅ​កោះ​ពេជ្រ។ ​ម៉ៅ ​ពិសិដ្ឋ ​បាន​ឱ្យ​ដឹង​ថា​គាត់​ចូល​ចិត្ត​សរសេរ​ប្លុក​ដោយ​សារ​តែ ប្លុក​ចំពោះ​គាត់​គឺ​សម្រាប់​ជា​កំណត់​ហេតុ​ផ្ទាល់​ខ្លួន​ផង ​និង​អាច​មាន​ជា​ប្រយោជន៍​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ដែល​បាន​អាន​ផង​ដែរ​។ នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​ទាំង​ពីរ​របស់​គាត់ ​ម៉ៅ ​ពិសិដ្ឋ ​បញ្ចេញ​នូវ​ទស្សន​ផ្ទាល់​ខ្លួន​ដើម្បី​បង្ហាញ​នូវ​ការ​បារម្ភ ​និង​ដើម្បី​ជួយ​ឱ្យ​អ្នក​ដែល​បាន​អាន​គិត​ឡើង​វិញ​នូវ​រាល់​ពាក្យ​ចចាម​ អារាម ​ផ្សេង​ៗ​ដែល​ទាក់​ទង​នឹង​សោកនា​ដកម្ម។

ម៉ៅ ​ពិសិដ្ឋ​មាន​ប្រសាសន៍​ថា​៖ «ខ្ញុំ​គិត​ថា​អ្វី​ដែល​បាន​កើត​ឡើង​នៅ​កោះ​ពេជ្រ​មិន​មែន​ជា​រឿង​ធម្មតា​ នោះទេ ​ ព្រោះ​មនុស្ស​ម្នា​នៅ​តែ​បន្ត​កាន់​ទុក្ខ​ចំពោះ​អ្នក​ដែល​បាន​ស្លាប់​បាត់​ បង់​ជីវិត​»។ លោក​បន្ត​ថា​គាត់​មិន​ចង់​ឱ្យ​អ្នក​ដែល​នៅ​រស់​រាន​មាន​ជីវិត​កាន់​តែ​មាន​ ការ​ភ័យ​ខ្លាច​ជា​មួយ​នឹង​ពាក្យ​ចចាម​អារាម​ផ្សេង​ៗ​នោះ​ទេ​ ហេតុ​នេះ​ទើប​គាត់​សរសេរ​ទាក់​ទង​ពី​កត្តា​ទាំង​អស់​នេះ​ដាក់ ក្នុង​ប្លុក​របស់​គាត់។ អត្ថបទ​ភាគ​ច្រើន​របស់ ​ម៉ៅ ​ពិសិដ្ឋ ​ត្រូវ​បាន​សរសេរ​ជា​ភាសា​អង់គ្លេស ​ប៉ុន្តែ​សម្រាប់​រឿង​ទាំង​ពីរ​នេះ​ត្រូវ​បាន​សរសេ​រជា​ភាសារ​ខ្មែរ​ដោយ​មាន ​បក​ប្រែ​ជា​ភាសា​អង់គ្លេស​នៅ​ពី​ខាង​ក្រោម។

ម៉ៅ ​ពិសិដ្ឋ​បាន​ឱ្យ​ដឹង​ថា​៖ «ខ្ញុំ​ព្យាយាម​សរសេរ​រឿង​ទាំង​នេះ​ជា​ពីរ​ភាសា ​គឺ​ដើម្បី​ឱ្យ​អ្នក​ទស្សនា​ទាំង​ជន​បរទេស​ ទាំង​ជន​ជាតិ​ខ្មែរ​អាច​អាន​បាន។​ បុរស​អាយុ ​២៦​ឆ្នាំ​រូប​នេះ​បាន​បន្ត​ថា ​ចំពោះ​អ្នក​ដែល​មិន​មាន​ពុម្ព​អក្សរ​យូនី​កូដ ​ពួក​គាត់​ក៏​អាច​អាន​ជា​ភាសា​អង់​គ្លេស​បាន​ដែរ​។

ទាក់​ទងនឹ​ង​ការ​ដែល​ថា​តើ អត្ថ​បទ​ទាំង​អស់​នេះ​នឹង​ត្រូវ​បាន ផ្សព្វ​ផ្សាយ​ទៅ​ដល់​អ្នក​ទស្សនា បាន​ច្រើន​ប៉ុណ្ណា​នោះ ​ម៉ៅ ​ពិសិដ្ឋ​ បាន​ឱ្យ​ដឹង​ថា​គាត់​មិន​ធានា​ថា​វា​អាច​ទៅ​ដល់​មនុស្ស​ច្រើន​នោះ​ទេ​ តែ​បើ​តាម​ស្ថិតិ​ក្នុង​ប្លុក​របស់​គាត់​បញ្ជាក់​ថា​វា​បាន​ទៅ​ដល់​មនុស្ស ច្រើន​គួរ​សម​ដែរ​  ហើយ​បើ​យ៉ាង​ហោច​ណាស់​ក៏​ពាក់​កណ្តាល​នៃ ​មិត្ត​ភក្តិ​របស់​គាត់​ជាង​៧០០​នាក់​នៅ​ក្នុង​Facebook​ បាន​អាន​អំពី​វា​ដែរ​ ព្រោះ តែ​គាត់​បាន​ចែក​រំលែក​វា​នៅ​ក្នុង​ ​Facebook ផង​ដែរ។

បើ​ទោះ​បី​ជា​ព័ត៌​មាន​ដែល​ចេញ​មក​ពី​បណ្តាញ​សង្គម​ទាំង​អស់​នេះ​ត្រូវ​ បាន​ គេ​ចាត់​ទុក​ថា​ជា​ព័ត៌​មាន​ក្រៅ​ផ្លូវ​ការ​ដោយ​សារ​តែ​មិន​មាន​អ្នក​ត្រួត​ ពិនិត្យ​មុន​ពេល​បោះពុម្ព យ៉ាង​ហោច​ណាស់​ក៏​វា​បាន​ផ្តល់​នូវ​​ព័ត៌​មាន​និង​សាវតា​នៃ​រឿង​ទៅ​ដល់​ អ្នក​ដែល​មិន​ទាន់​បាន​ដឹង​សោះ​ពី​ព្រឹត្តិ​ការណ៍​ណា​មួយ​នោះ​ដែរ៕

By: Dara Saoyuth
This article was published on Lift, Issue 47 published on December 02, 2010
You can also read the article on Phnom Penh Post website by CLICKING HERE
Related Articles

Moving ahead through innovations in mobile-phone

Every day technology changes the way we live and communicate with each other. In the past, people relied on letters to learn about what was happening in the world and what was going on in the lives of their friends and family members. It was slow and inefficient, but it was all we had.

The invention of the telephone transformed the way we communicate by making our connections to other people more direct, reliable and immediate. But that was only the beginning.

The development of computer and mobile-phone technology has now revolutionised not only how we communicate with others but how we live and work.

GeoChat, a collaborative tool developed by the Google-funded international NGO InSTEDD (Innovative Support to Emergencies, Diseases and Disasters) debuted in the Kingdom in 2008. The programme helps groups stay connected through alerts relayed by SMS, email or Twitter feeds.

GeoChat enables rapid response teams in the public health sector to improve early detection of, preparedness for and response capabilities to health or natural disasters.

Suy Channe, a product manager at InSTEDD, explained how the system works. If any member of a specified group sends a message by a mobile phone, Twitter feed or email account that has been configured for use with GeoChat, the message will be sent to all members of the group, she said, adding that if the user has also set a specific location, the message will appear on map that can be viewed from the GeoChat website.

“I expect that in 2011, we’ll expand our tasks in the Kingdom and within neighbouring countries to help all institutions working in the field of health and disaster management to benefit from this technology.”

Cambodia’s Ministry of Health has been practising with the GeoChat system since 2009 with the aim to implement the technology on a national level to communicate swiftly with provincial offices in times of crisis.

“Dealing with communicative diseases requires the quick exchange of information. It is beneficial and important for the ministry and for the people of Cambodia,” said Sok Touch, director of the Communicable Disease Control Department at the Ministry of Health.

While GeoChat helps health professionals protect people’s lives, other technologies focus on making people’s lives easier by simplifying daily tasks.

Companies such as the ANZ-owned WING have harnessed technology to make it easier for people to transfer money via text message without the hassle of waiting in line at a bank.

Launched in 2009, the WING mobile money transfer service has made it much more convenient for subscribers, particularly in rural provinces, to send money safely and cheaply.

Peng Liya, a marketing executive at WING, said the service has given people a safer alternative to sending money to the provinces via minibus or taxi driver. After receiving a text message, a subscriber can go to any of 500 WING agents across the country, including mobile-phone shops, grocery stores, micro-finance institutions and others to receive transferred money.

“In the past, garment workers have worried that their money would be stolen from their rooms, but WING can assist them in sending the money safely to their parents in the provinces. And it allows parents to send money safely to their children who might be studying in Phnom Penh.”

As of September, WING had partnered with two-thirds of mobile phone service providers, excluding Mobitel, Beeline and Excel, and attracted more than 150,000 users.

WING also provides a bill pay service that allows residents of Phnom Penh and Kandal provinces to pay their electricity bills by text message. Users can also top up their phone anywhere and any time, Peng Liya said.

Mobile banking is growing in popularity throughout Southeast Asia. In the Philippines, about 8 percent of the country’s unbanked population have subscribed to some form of mobile banking, according to a McKinsey report in February.

“Today, only about 45 million people without traditional bank accounts use mobile money, but we expect this number could rise to 360 million by 2012 if mobile operators were to achieve the adoption rates of some early movers,” the report said.

Mobile-phone technology has also had a big influence on the way people do business in Cambodia.

The Electronic Market Communication System uses text messages to help business people and farmers stay up to date on market information, including prices of agricultural goods, exchange rates and market demand for specific goods.

“In business, we need to have up-to-date information on the markets. This is very important,” said Chan Nora, a secretary of state for the Ministry of Commerce.

In an interview with Lift in July, Khath Chen, the deputy chief of market management for EMCS, said the system makes communication between buyers and sellers much easier. “Using messages is not as hard as using the internet, and system users do not have to know much English,” he said.

“We provide workshops to farmers and traders and distribute guidebooks that contain product codes so farmers will have easy access to the system.”

New technology doesn’t always work the way it is designed to, and any new idea is bound to face challenges as we look for better ways to live and work. EMCS is no different.

Network problems and the cost of sending text messages has prevented EMCS from truly taking off, Khath Chen admitted, but he remains optimistic that future technology will bring farmers greater access to knowledge that will benefit their livelihoods.

“If there is support, we will be able to disseminate more information to farmers, and everyone will be able to use the system.”

by: Dara Saoyuth & Koam Tivea
Additional Report by: Sun Narin
This article was published on Lift, Issue 41 published on October 20, 2010
You can also read the article on the Phnom Penh Post website by Clicking Here